روحانی بر وزن نوسازی، به معنای نیک، مطبوع، روح بخش و دلگشاست و نباید با روحانی بر وزن نورانی، منسوب به روح و به معنای معنوی، غیر جسمانی و ملکوتی اشتباه گرفته شود. کلمه اخیر در حالت اسمی به معنای شخص پارسا و متقی و نیز عالم دین و پیشوای مذهبی است. در اغلب تلفظ ها این کلمه بر وزن کلمه ی نخست یعنی رَوحانی تلفظ می شود که غلط است. به نمونه های از معناهای یاد شده توجه فرمایید:

رَوحانی:

به جولان و خرامیدن درآمد سروبستانی

تو نیز ای سرو رَوحانی بکن یک بار جولانی ( سعدی، غزلیات)

رُوحانی:

شب قدری بُوَد که دست دهد

عارفان را سماع روُحانی( سعدی، غزلیات)

ز در درآ و شبستان ما منور کن

هوای مجلس روحانیان معطر کن( حافظ، غزلیات)