فانیز

رای زاید

«را» نشانه ی مفعول صریح را نبایستی پس از اسم نکره آورد. «را» علاوه بر اینکه نشانه مفعول صریح است نشانه معرفه نیز به حساب می آید و آوردن آن پس از اسم نکره موجب تناقض است.

کتاب را خریدم.

کتابی خریدم.

هریک از دو جمله بالا معنایی دارد. جمله اول به کتابی معلوم و مشخص اشاره دارد. ولی مخاطب جمله دوم معلوم نیست که گوینده کدام کتاب را خریده است. تنها در صورتی این «را» زاید نمی باشد که از دوجمله ی پایه و پیرو تشکیل شده باشد و مفعول جمله ی پایه با توجه به مضمون جمله ی پیرو معرفه تلقی می شود. لذا باید گفت:« کتابی را که خوانده بودی خریدم.»