فانیز

صیغه فعلی ناتمام

نبایستی صفت مفعولی را جانشینِ صیغه­های فعل کرد. صفت مفعولی، مانند «کرده»، «شده»، «رفته»، «خورده»، «گرفته»، «خریده» و نظایر آنها، به این علت نمی­تواند جانشین فعل شود که صیغه ی فعل، علاوه بر عملِ فعل (مثلا: خوردن، رفتن، گرفتن، خریدن)، بر زمان فعل (گذشته، حال، آینده)، شخص ( اول شخص، دوم شخص، سوم شخص، مفرد و جمع) و وجه فعل( اخباری، التزامی، استمراری، امری) نیز دلالت می­کند و صفت مفعولی هیچ یک از دلالت ها را ندارد. بنابراین، بهتر است در عبارات مرکب از دو یا چند جمله، صیغه ی فعل جمله ی اول را تمام به کار ببریم و با پرهیز از کاربرد صفت مفعولی به جای آن، آن را مبهم و وابسته به فعلِ بعد نگذاریم.

مثال:

غلط: استاد امروز به تهران رفته و درس خواهد داد.

صحیح: استاد امروز به تهران خواهد رفت و در س خواهد داد.